Voorpremiere 'Hoe overleef ik...'

We mochten (gratis) bij de voorpremiere van de film 'Hoe overleef ik mezelf?' zijn. De film was gebaseerd op de populaire boeken van Francine Oomen, die ook in het Tuschinski theater aanwezig was. Na afloop deelde ze handtekeningen uit. Met Monique en haar dochter Naomi, Stephan en zijn dochter Nanja en ik met mijn twee meiden gingen we al vroeg in een auto naar Amsterdam. De film gaat over een meisje dat verhuist van Noord-Brabant naar Groningen, omdat haar stiefvader daar woont. Haar nieuwe klasgenootjes doen onaardig tegen haar en de nieuwe gezinssituatie is ook niet makkelijk. Rosa worstelt met zichzelf. Van een leuk meisje verandert ze in een brutaal meisje dat bv. steelt om er bij te willen horen. Ze verft haar haar rood en ontdekt hoe spannend het is om (illegaal) graffiti te spuiten. Ze wordt verliefd op een leraar en gaat ook naar zijn huis (nooit doen!), waar ze erachter komt dat hij homo is. Natuurlijk komt het op het eind wel weer goed met haar, maar de slechte dingen die ze gedaan heeft, worden goed gepraat alsof het bij de puberteit hoort. Ik raad mensen om hun kinderen niet alleen naar deze film te laten kijken, maar er na afloop over te praten, dan is het verder een goede film. Woensdag komt hij in de bioscoop.

Horton: meer dan een tekenfilm

Met de kinderen naar de film Horton geweest. Wat een bijzondere film. Het ging over het olifantje Horton, dat leefde in de jungle. Op een dag kwam hij een spikkel tegen waar geluid uit kwam. Er was leven op die spikkel. Maar niemand geloofde hem natuurlijk. Hij kreeg het voor elkaar om contact te leggen met de burgemeester van Who-ville. Ook daar dachten ze dat de beste man gek geworden was. Zolang je het niet ziet, voelt of hoort, bestaat het niet, zei mevrouw Kangaroe beslist en ze hitste de hele dierenpopulatie op om Horton gevangen te nemen en hem te laten zweren dat er geen leven was op de spikkel. (Nou, dit fragment zou je zo op de nacht van gebed kunnen draaien...) Natuurlijk deden ze er in Who-ville alles aan om te bewijzen dat ze wel bestonden, want anders zou het het einde van hun beschaving betekenen.

De paralel was misschien onbedoeld, maar als christenen beweren dat er leven buiten onze aarde is, dat er een God is die over ons beschikt (zoals de olifant beschikte over de spikkel), dan vinden veel mensen dat een belachelijk idee. Kunnen we God bewijzen? Hij laat Zich zien, in de ingewikkelde processen van het leven, in de natuur, in het leven van christenen, in de Bijbel. Bewijzen genoeg, maar je moet het wel willen zien, je moet ervoor open staan.

The Kite Runner

Gistermiddag ben ik met Laura's klas naar de film geweest. Laura ging naar National Treasure: Book of Secrets met Nicolas Cage; de moeders gingen naar The Kite Runner .

De film is gebaseerd op het bekende boek De Vliegeraar van Khaled Hosseini. Het gaat over Afghanistan van de laatste dagen van de monarchie tot op heden en de vriendschap tussen Hassan en Amir. Hassans vader is de dienaar van het huis en lid van de Hazara minderheid, terwijl de vader van Amir, een welgestelde Pashtun is. Later blijken ze meer te zijn dan vrienden. Als de loyale Hassan verkracht wordt door een groep jongens doet Amir niets om dat te voorkomen. Vanaf dat moment verandert hun relatie. Als de Russen het land binnenvallen vlucht Amir met zijn vader naar Amerika, waar hij een nieuw leven opbouwt. Wanneer hij teruggaat naar Afganistan wacht hem een onaangename verrassing. Hassan is dood en zijn zoon leeft onder vreselijke omstandigheden. Met gevaar voor eigen leven redt hij Hassans zoon en betaald zijn schuld terug. Misschien is het goed om er kennis van te nemen, maar ik vond het een vreselijk wreed verhaal. Eind vorig jaar moesten de vier jonge acteurs zelfs onderduiken vanwege hun veiligheid.

Bioscoop

Vanmiddag zijn Maaike en Laura met Laure en Dion naar de film ratatouille geweest. Ze vonden het een leuke film. Tessa en ik hebben ondertussen een kopje koffie/thee gedronken in een cafeetje naast de bioscoop en gezellig bijgekletst.

Cheaper by the dozen 2

Cheaper by the dozen is een komische familiefilm met Steve Martine, die wij met z'n allen met veel plezier bekeken hebben.

Tom en Kate Baker nemen hun gezin van 12 kinderen mee op vakantie naar Lake Winnetka. Daar komen ze de familie Murtaugh opnieuw tegen. Jimmy Murtaugh is de trotse vader van 8, voor hun leeftijd bijzonder getalenteerde kinderen. De Bakers willen natuurlijk niet achterblijven en gaan de 'strijd' aan.

Het ene gezin voedt de kinderen ongedwongen en zonder veel discipline op, waardoor er chaotische situaties ontstaan. Het andere gezin wil het beste uit de kinderen halen door ze onder druk te laten presteren. Het was goed om te zien dat er geen goede of verkeerde opvoeding was, de kinderen van beide gezinnen probeerden los te komen van hun opvoeding.